शेवटी माझं प्रेम अबोलच राहून गेलं

सांगता सांगता राहूनच गेलं
शेवटी माझं प्रेम अबोलच राहून गेलं

मनातलं प्रेम मनातच राहून गेलं 
शेवटी माझं प्रेम अबोलच राहून गेलं

हृदयातलं दुःख डोळ्यांत येऊन  आटून गेलं
शेवटी माझं प्रेम अबोलच राहून गेलं

डोळ्यांसमोरून तुला दूर होताना मनाने कसं सहन केलं
शेवटी माझं प्रेम अबोलच राहून गेलं

असं कधी कधी का होतं...

असं कधी कधी का होतं
एखादं माणूस मनाला खूप वेड लावून जातं            

डोळ्यांसमोर नसलं की मन सैरभैर होतं
डोळ्यांसमोर असलं की नक्षत्राचं चांदणं वाटतं         

बेरंग आयुष्यात इंद्रधनुचे रंग भरून जातं
एकाकी आयुष्याला एक साथ देऊन जातं

काहीही झालं तरी मन त्याच्याकडेच ओढ घेतं
होणार नसतं आपलं तरी मन तिथेच घुटमळत राहतं

असं कधी कधी का होतं
एखादं माणूस मनाला खूप वेड लावून जातं