दिशा

आयुष्याला दिशा होतीच कुठे 
दिशाहीन आयुष्य मुळात जगलोच कुठे 

खरं तर जगणं कशाला म्हणतात हे कळलेच कुठे 
प्रवाहासोबत मीही वाहत गेलो, मला तरी कुठे माहित 
होते मला जायचंय 

वाहणाऱ्या पाण्याला कधी माहित नसतं आपण कुठे 
चाललोय ते फक्त वाहत असतं प्रवाहाबरोबर 

निदान ते स्वछंदपणे वाहत तरी
 पण मला तेही नाही जमले 
मी फक्त वाहतच गेलो. 

कधी कधी

कधी कधी एखाद्या आठवणीने मन गहिवरून येतं 
अलगद डोळ्यांसमोर एक चित्र उभं राहतं 

चित्रातलं माणूस अजूनही आपल्या मनावरती राज्य 
करतंय याची एक हलकीशी जाणीव मन करून देतं 

कधीतरी त्या चेहऱ्यासाठी झुरणारं मन अजूनही 
तेवढंच झुरतं याचा विचार मन मनाशीच करतं 

ज्या माणसाने आपल्याला कधीच आपलंसं केलं नाही 
त्याच्यासाठी हृदय अजूनही रडतं याचही आश्चर्य वाटतं